Kampot

by Sigga Email

Hæhæ! Við Óttar erum komin til Kampot sem verður síðasta stoppið okkar í Kambódíu í þetta skiptið.. Við kvöddum Ingu Maríu og Ásgeir í gærkvöldi og fórum út að borða og svo í minnsta tívolí í heimi ;)

Dvölin í Sihanoukville var alveg frábær, ekki alveg jafn mikið sólbað og við ætluðum samt.. því við klaufuðumst til að skaðbrenna bæði fyrsta daginn (erum í hamskiptum núna..) En við fórum nú samt í siglingu síðasta laugardag öll saman og fórum á alveg auða strönd með fullum báti af partýfólki og þar var grillað og spilað blak og fótbolta.. mjög gaman! vegna áðurnefndra hamskipta fór ég bara fullklædd í sjóinn og hélt mér í skugganum :)

Kampot er lítill bær á suðurströndinni sem er þekktastur fyrir piparræktun. Besti pipar í heimi, við erum öll sammála um það! Á tímunum fyrir byltinguna var ekkert fínt veitingahús í París án Kampot-pipars! En allavega, bærinn lagðist nánast í eyði þegar Khmer Rouge öfgastjórnin tók við völdum og í dag er hann aftur í uppbyggingu. Við komum hingað til þess að skoða yfirgefið hótel (Bokor Hill Station) en vegurinn upp að því var lokaður núna því það er einhver hótelakeðjan búin að kaupa svæðið og ætlar að byggja risa spilavíti/hótel þarna.. Við fórum því bara á aðrar slóðir í dag, leigðum mótorhjól og skoðuðum risastóran hálf-yfirgefinn dýragarð (það er ennþá einhver sem gefur dýrunum að borða) en við vorum eina fólkið á svæðinu fyrir utan fimm ca 10 ára gamlar skólastelpur sem búa líklega í nágrenninu og voru að hlæja að öpunum. það var svolítið sérstök sjón að koma þarna, hlutar svæðisins eru gjörsamlega í eyði, til dæmis eldgömul tívolítæki og rólur..
Eftir dýragarðinn kældum við okkur aðeins niður í nærliggjandi á sem er vinsælt helgargaman hjá infæddum. Eðal dagur alveg!

Við ætlum nú samt að fara héðan í fyrramálið, enn og aftur til Thailands, og kíkja á einhverja strönd til þess að ná síðustu sólargeislunum sem við fengum ekki í Sihanoukville! :) Svo er flugið okkar til Parísar bara eftir 10 daga sem er aaalltof stutt því þegar við bókuðum flugið fyrir mánuði síðan fannst okkur við eiga helling eftir en tíminn er búinn að líða fáránlega hratt! Við hlökkum samt til að fara til Parísar og líka pínu að koma heim ;)

Jæja kveðjum í bili
Sigga og Óttar