Þá erum við komin til Parísar eftir langt 30 klst ferðalag! Rikki og Ásta tóku vel á móti okkur og við sváfum eins og englar síðustu nótt Í dag kíktum við aðeins í búðir og heimsóttum svo Ástu í vinnuna áður en við fórum að skoða Eiffelturninn (neðan frá.. ætlum upp í hann á morgun eða hinn það var svo kalt í dag og langar raðir) Við höfum það bara rosa notalegt hérna og ætlum að reyna að nýta helgina vel. Svo er það bara Ísland á mánudaginn!

Úlfur er orðinn svo stór hann var nú bara rétt í þessu að rölta inn í stofu til okkar.. eða hann skríður út um allt og stendur svo upp og gengur meðan hann getur haldið sér í eitthvað oh svo sætur!
jæja bless í bili sjáumst eftir 3 daga..
kveðja Sigga og Óttar

Dvölin í Sihanoukville var alveg frábær, ekki alveg jafn mikið sólbað og við ætluðum samt.. því við klaufuðumst til að skaðbrenna bæði fyrsta daginn (erum í hamskiptum núna..) En við fórum nú samt í siglingu síðasta laugardag öll saman og fórum á alveg auða strönd með fullum báti af partýfólki og þar var grillað og spilað blak og fótbolta.. mjög gaman! vegna áðurnefndra hamskipta fór ég bara fullklædd í sjóinn og hélt mér í skugganum

Kampot er lítill bær á suðurströndinni sem er þekktastur fyrir piparræktun. Besti pipar í heimi, við erum öll sammála um það! Á tímunum fyrir byltinguna var ekkert fínt veitingahús í París án Kampot-pipars! En allavega, bærinn lagðist nánast í eyði þegar Khmer Rouge öfgastjórnin tók við völdum og í dag er hann aftur í uppbyggingu. Við komum hingað til þess að skoða yfirgefið hótel (Bokor Hill Station) en vegurinn upp að því var lokaður núna því það er einhver hótelakeðjan búin að kaupa svæðið og ætlar að byggja risa spilavíti/hótel þarna.. Við fórum því bara á aðrar slóðir í dag, leigðum mótorhjól og skoðuðum risastóran hálf-yfirgefinn dýragarð (það er ennþá einhver sem gefur dýrunum að borða) en við vorum eina fólkið á svæðinu fyrir utan fimm ca 10 ára gamlar skólastelpur sem búa líklega í nágrenninu og voru að hlæja að öpunum. það var svolítið sérstök sjón að koma þarna, hlutar svæðisins eru gjörsamlega í eyði, til dæmis eldgömul tívolítæki og rólur..
Eftir dýragarðinn kældum við okkur aðeins niður í nærliggjandi á sem er vinsælt helgargaman hjá infæddum. Eðal dagur alveg!

Við ætlum nú samt að fara héðan í fyrramálið, enn og aftur til Thailands, og kíkja á einhverja strönd til þess að ná síðustu sólargeislunum sem við fengum ekki í Sihanoukville! Svo er flugið okkar til Parísar bara eftir 10 daga sem er aaalltof stutt því þegar við bókuðum flugið fyrir mánuði síðan fannst okkur við eiga helling eftir en tíminn er búinn að líða fáránlega hratt! Við hlökkum samt til að fara til Parísar og líka pínu að koma heim

Jæja kveðjum í bili
Sigga og Óttar

erum i rauninni ekki med mikid plan fyrir naestu daga, blogga meira seinna

kv. Sigga

svo forum vid ad skoda tuol sleng safnid sem var menntaskoli herna fyrir tima khmer rouge en their breyttu thvi i fangelsi thar sem 20.000 manns voru vistadir a 3 ara timabili, thar a medal fuullt af konum, bornum, gamalmennum.. folk sem var fangelsad fyrir ad vera eitthvad menntad, med bumbu, nota gleraugu, eda bara fyrir hvada astaedu sem er nanast var pyntad tharna og drepid a the killing fields herna rett utan vid borgina (sem vid erum ad fara ad skoda i dag..) af ollum 20.000 lifdu 7 manns af og vid saum m.a. heimildamynd med vidtali vid einn fyrrum fanga tharna. Rosalega ahugavert safn! vid komum i hadeginu og forum ekki ut fyrr en lokadi kl 18..

sidan erum vid buin ad skoda national museum og konungshollina sem var voda flott! einhvernvegin vikur samt flest i samanburdi fyrir tuol sleng nuna thvi thad var svo rosalega einstakt..

a morgun erum vid a leidinni til Sihanoukville sem er strandbaer fyrir sunnan, thar naelaegt er lika einhver flottur thjodgardur sem vid aetlum ad skoda og svona

hey ja.. gleymdi ad segja ad vid hittum fransk/islending thegar vid vorum ad skoda 700.000 ara gamalt eldfjallagigs-vatn i rattanakiri! hun heitir sigurlina og thekkir meirad segja mio og claire! vid hittum hana svo seinna um kvoldid i mat og drykk og aetlum ad reyna ad gera eitthvad saman i kvold lika thvi hun er lika i phonm penh nuna

jaeja ekki meira i frettum i bili!
kvedja Sigga

en thad er komin dagsetning a heimkomu hja okkur ottari! vid fljugum til parisar 5. mars og til islands 9.mars (lendum 15:50) party anyone?

bae i bili!

kvedja, Sigga og Ottar

Bangkok – Siem Reap. Umtalaðasta ferðaleið Suðaustur-Asíu.

Landamærin Aranyaprathet- Poi Pet eru þekkt fyrir spillta lögreglumenn og svindl á ferðamönnum.. Ég var búin að heyra allskonar sögur og ákvað að lesa mér eins mikið til og ég gat á netinu og í Lonely Planet áður en við lögðum af stað, það kom sér svo mjög vel.

Svindlin eru óteljandi.. Það er ekki ráðlagt að kaupa rútumiða alla leið með ferðaskrifstofu í Bangkok vegna þess að þær eru þekktar fyrir að taka alltof langan tíma, “bila” og koma svo seint til Siem Reap að fólk nennir ekki að leita að öðru hóteli en því sem þau skutla þér á (og er oftast eitthvað fáránlega dýrt) og svo fær rútufyrirtækið þóknun fyrir þá viðskiptavini sem þau koma með.

Bangkok Airways er með einokun á þessarri flugleið og rukka því um 400 bandaríkjadali fyrir ferðina.. Það eru kenningar á lofti þess efnis að þeir borgi stjórnvöldum í Kambódíu peninga til þess að koma í veg fyrir að þeir lagi veginn frá landamærunum til Siem Reap sem er sá versti í Kambódíu. Það er reyndar loksins núna búið að vera að bæta hann síðan í Ágúst í fyrra og ferðin með leigubíl er farin að taka allt niður í 3 klst en ekki 6-8 þessa 180 kílómetra.

Við ákváðum því að vakna snemma, vel undirbúin með nóg af nesti og taka sjálf rútu upp að landamærunum og redda okkur þaðan. Thailands megin var það ekkert mál. Ferðalög innan Thailands eru yfir höfuð mjög auðveld.. En það var önnur saga þegar við komum að landamærunum..

Þegar við Valgeir skruppum þessa leið í byrjun Nóvember til þess að framlengja dvölina okkar í Thailandi enduðum við á að borga allt of, allt of mikið, svo við vissum betur núna hvað átti að varast.
Það byrjaði á leigubílnum sem tók okkur frá rútustöðinni í Aranyaprathet upp að landamærunum, og þetta var ég búin að lesa af ferðasögum annarra á netinu að mundi gerast nákvæmlega svona, hann skutlaði okkur til “Cambodian Consulate” til þess að útvega vegarbréfsáritun sem kostaði 35 dollara. Opinbert verð hjá þeim er 20 dollarar en bílstjórarnir fá sinn skerf af ágóðanum þegar þeir ná að plata grunlausa túrista.. Eftir miklar rökræður á bílastæðinu þarna fengum hann til þess að skutla okkur alla leið.
Svo komum við að landamærunum, þar vorum við aftur beðin um 1000 baht (tæpir 35 dollarar) og sagt að við gætum ekki borgað í dollurum.. við stóðum fast á okkar og enduðum á að fá þetta á réttu verði eftir að segja þeim að við ættum engin baht og ætluðum ekki að borga meira en 20 dollara! Hann var nú bara hálffúll greyið kallinn, en nennti auðsjáanlega ekki að eyða meiri tíma í að rífast við 4 brjálaða túrista sem vissu að þeir höfðu rétt fyrir sér.

Þegar við komum í gegn Kambódíumegin var okkur vísað upp í ókeypis rútu sem færi með okkur á rútustöðina sem er nokkra kílómetra út fyrir bæinn. Þarna hittum við 3 aðra krakka sem voru jafn efins og við en við fórum með rútunni því það virtist lítið annað í boði. Þar komum við að risastórri byggingu með nokkrum leigubílum á planinu en að öðru leyti leit þetta ekki út fyrir að vera nein rútustöð.. þá sögðu þessir almennilegu menn okkur með ókeypis rútuna að við yrðum að fara út hér og leigubíllinn til Siem Reap kostaði 53 dollara (almennt verð á ekki að vera hærra en 25).. við sögðumst bara vilja fara til baka að landamærunum og redda okkur sjálf og þeir drápu bara á rútunni og sögðu að það væri ekki hægt. Þarna var ágætt að við vorum orðin 7 saman að þræta við þá því þeir gáfu undan á endanum og á leiðinni lækkaði verðið á leigubílnum þeirra smám saman niður í 35 dollara..
Þegar að landamærunum var komið elti svo þessi almennilega rútumaður okkur út um allt til þess að koma í veg fyrir að við gætum tekið leigubíl hjá öðrum en honum. Þeir mútuðu, hótuðu og hringdu meira að segja í lögregluna þegar við vorum búin að finna mann sem vildi skutla okkur fyrir 30 dollara.. verð sem allir voru mjög sáttir við, því á þessum tímapunkti langaði okkur bara að komast í burtu..
Það tók smá þras og kyrrsetu í leigubílnum en svo vorum við lögð af stað, frelsinu fegin!

Þá var þessu nú samt ekki alveg lokið því þegar við komum til Siem Reap stoppaði leigubíllinn á einhverri “opinberri leigubílastoppistöð” og þaðan var boðið upp á... ókeypis leigubíla! á hvaða gistihús sem við vildum fara á.. jæja, við vorum nú svosum líka búin að lesa um þetta á netinu (sem betur fer. annars hefði ég sko verið búin að lemja einhvern af pirringi) þeir skutla manni frítt en bjóðast svo til þess að vera bílstjóri fyrir mann til Angkor Wat og skilja eftir símanúmerið sitt í lobbýinu.. Við fengum herbergi á gistihúsinu sem við höfðum valið okkur úr Lonely planet.. bambuskofa með dýnu á gólfinu og viftu (og nokkur hundruð moskítóflugur í kaupbæti) á 5 dollara nóttina. Það fannst okkur alveg sanngjarnt verð þar til ég fór daginn eftir að spurja stelpuna í afgreiðslunni um verðin á herbergjunum og þá kom í ljós að þau eru bara á 4 dollara en bíljstórinn okkar var greinilega á einhverjum samning uppp á dollar fyrir nóttina sem við tókum.. Hann komst nú reyndar ekki upp með það í þetta skiptið fyrst stelpan sagði okkur þetta og við borguðum bara 4 fyrir hverja nótt þegar við tékkuðum okkur út.

Þar með var þessu nú að mestu leyti lokið, við nýttum okkur ekki þjónustu “ókeypis” leigubílstjórans aftur heldur fundum okkur sjálf mjög almennilegan strák sem rúntaði með okkur alla 3 dagana sem við fórum að skoða ŕustirnar..

Þetta var alveg mögnuð sjón og myndir segja meira en þúsund orð.. ætla að reyna að setja einhverjar inn sem fyrst og skrifa um þau þar. (Ásgeir er líka núna búinn að setja slatta af myndum frá þessu inn á facebook svo það er hægt að skoða þar)

Eftir Siem Reap fórum við til Battambang sem er næststærsti bærinn í Kambódíu (samt ekki svo stór.. búa milli 150-200.000 manns). Þar fórum við að skoða Phnhom Sampeau sem er lítil hæð með svakalegum hellum sem voru notadir i stjornarthid Khmer Rouge til thess ad drepa og pynta folk. Thar er nuna buid ad reisa hof og buddha og safna ollum beinunum og hauskupunum saman i glerskap.. Mjog serstok upplifun ad sja thetta.

Við erum núna í Phnom Penh, höfuðborginni og ætlum líklega á morgun til Ratanakiri héraðsins í norðausturhlutanum að skoða höfrunga, fossa og heitar laugar..

Er med myndapakka tilbuinn en netisambandid herna er oootrulega leidinlegt svo eg set thaer inn um leid og faeri gefst!

kvedjum i bili,
Sigga og Ottar

kv. Sigga